چرا وقتی دو نفر درباره یک موضوع کاملاً مشابه می‌نویسند، حتی اگر اطلاعات یکسانی داشته باشند، متن‌هایشان شبیه هم نیست؟ پاسخ را باید در سبک نوشتاری جست‌وجو کرد. انتخاب واژه‌ها، طول جمله‌ها، میزان رسمی بودن، نحوه شروع و پایان متن، ریتم نوشته و حتی شیوه بیان استدلال‌ها، مجموعه‌ای از ویژگی‌ها را می‌سازند که نوشته یک نویسنده را قابل تشخیص می‌کنند.

حالا سؤال جالب‌تر این است: آیا می‌توان این ویژگی‌ها را به کمک هوش مصنوعی شناسایی و تحلیل کرد؟ بله. ابزارهای هوش مصنوعی می‌توانند یک یا چند نمونه متن را بررسی کنند و الگوهای زبانی و ساختاری آن‌ها را استخراج کنند؛ البته به شرطی که بدانیم دقیقاً چه چیزی را باید از متن بخواهیم.

سبک نوشتاری دقیقاً چیست؟

سبک نوشتاری فقط به «رسمی یا غیررسمی بودن» متن محدود نمی‌شود. سبک مجموعه‌ای از انتخاب‌های نویسنده است؛ از واژگان و طول جمله‌ها گرفته تا ساختار پاراگراف‌ها، میزان استفاده از مثال، نوع استدلال، نحوه خطاب کردن مخاطب و میزان صمیمیت.

برای مثال، یک نویسنده ممکن است جمله‌های کوتاه و مستقیم بنویسد و سریع به سراغ اصل مطلب برود، در حالی که نویسنده دیگری از جمله‌های طولانی‌تر، توصیف بیشتر و توضیح مرحله‌به‌مرحله استفاده کند. هر دو ممکن است درباره یک موضوع واحد بنویسند، اما سبک آن‌ها متفاوت باشد.

بنابراین وقتی از تحلیل سبک نویسنده با هوش مصنوعی صحبت می‌کنیم، هدف صرفاً پیدا کردن چند ویژگی ظاهری نیست؛ بلکه باید الگوی کلی نوشتن را بررسی کنیم.

هوش مصنوعی چه چیزهایی را در سبک یک نویسنده تحلیل می‌کند؟

برای اینکه تحلیل دقیق‌تر باشد، بهتر است از هوش مصنوعی بخواهیم سبک متن را از چند زاویه بررسی کند. نخست، واژگان اهمیت دارند: نویسنده بیشتر از چه نوع کلماتی استفاده می‌کند؟ زبان تخصصی است یا عمومی؟ واژه‌های پیچیده زیاد دیده می‌شوند یا متن ساده و قابل فهم است؟

بعد از آن می‌توان به ساختار جمله‌ها توجه کرد. میانگین جمله‌ها کوتاه است یا بلند؟ جمله‌ها بیشتر خبری هستند یا پرسشی؟ نویسنده از جمله‌های مرکب زیاد استفاده می‌کند یا ترجیح می‌دهد هر ایده را در جمله‌ای مستقل بیان کند؟

ساختار پاراگراف‌ها نیز اطلاعات زیادی در اختیار ما قرار می‌دهد. آیا هر پاراگراف یک ایده مشخص دارد؟ نویسنده چگونه بین دو ایده ارتباط برقرار می‌کند؟ آیا از تیترهای متعدد استفاده می‌کند یا متن را به شکل پیوسته پیش می‌برد؟

حتی لحن و ریتم متن نیز قابل بررسی است. متن جدی و دانشگاهی است یا دوستانه و محاوره‌ای؟ نویسنده از شوخی، استعاره، پرسش مستقیم یا داستان کوتاه استفاده می‌کند؟ سرعت انتقال ایده‌ها چگونه است؟

برای تحلیل سبک، فقط یک متن کافی است؟

از نظر فنی می‌توان یک متن را هم تحلیل کرد، اما اگر هدف، شناخت دقیق‌تر سبک یک نویسنده باشد، بهتر است چند نمونه متن در اختیار هوش مصنوعی قرار دهید.

یک متن ممکن است به دلیل موضوع، مخاطب یا شرایط نگارش، سبک معمول نویسنده را کاملاً نشان ندهد. مثلاً نویسنده‌ای که معمولاً نثر ساده و دوستانه دارد، ممکن است برای یک مقاله علمی کاملاً رسمی بنویسد.

هرچه نمونه‌ها متنوع‌تر و در عین حال متعلق به یک نویسنده باشند، امکان شناسایی الگوهای پایدار بیشتر می‌شود. بهتر است نمونه‌هایی با حجم کافی انتخاب کنید و اگر سبک نویسنده در ژانرهای مختلف تغییر می‌کند، این تفاوت را نیز در تحلیل در نظر بگیرید.

چگونه یک پرامپت برای تحلیل سبک نویسنده بنویسیم؟

یکی از اشتباهات رایج این است که فقط بنویسیم: «سبک این نویسنده را تحلیل کن.» این درخواست بیش از حد کلی است و ممکن است نتیجه‌ای عمومی به همراه داشته باشد.

در عوض، می‌توان از هوش مصنوعی خواست تحلیل را در چند محور مشخص انجام دهد. برای مثال:

«متن‌های زیر را از نظر سبک نوشتاری تحلیل کن. ویژگی‌های واژگان، طول و ساختار جمله‌ها، ساختار پاراگراف‌ها، لحن، میزان رسمی بودن، نحوه انتقال ایده‌ها، استفاده از مثال و استعاره، نوع شروع و پایان متن و شیوه ارتباط با مخاطب را بررسی کن. ابتدا ویژگی‌های تکرارشونده را استخراج کن و سپس یک توصیف منسجم از سبک این نویسنده ارائه بده. فقط بر اساس متن‌های ارائه‌شده تحلیل کن و ویژگی‌هایی را که شواهد کافی برای آن‌ها وجود ندارد، قطعی بیان نکن.»

این نوع پرامپت تحلیل سبک نویسنده به جای دریافت یک توصیف کلی، از AI می‌خواهد شواهد متنی را در چند بُعد بررسی کند.

از تحلیل سبک به یک «راهنمای نوشتاری» برسید

یکی از کاربردی‌ترین مراحل بعد از تحلیل سبک نوشتاری با هوش مصنوعی این است که نتیجه تحلیل را به یک راهنمای قابل استفاده تبدیل کنیم.

مثلاً به جای اینکه فقط بدانیم نویسنده «جمله‌های نسبتاً کوتاه و لحن صمیمی دارد»، می‌توانیم یک دستورالعمل بسازیم: جمله‌ها عمدتاً کوتاه و مستقیم باشند، از واژه‌های ساده استفاده شود، هر پاراگراف یک ایده اصلی داشته باشد، لحن دوستانه اما حرفه‌ای باشد و برای توضیح مفاهیم پیچیده از مثال استفاده شود.

این تبدیل اهمیت زیادی دارد؛ زیرا هدف نهایی بسیاری از کاربران فقط شناخت سبک نیست، بلکه استفاده از ویژگی‌های آن سبک در تولید یا ویرایش متن است.

در چنین شرایطی، می‌توانید ویژگی‌های استخراج‌شده را در یک پرامپت منظم قرار دهید و از پرامپت‌ساز هوشمند پرامپت‌نویس برای تبدیل این اطلاعات به یک دستور دقیق‌تر استفاده کنید.

آیا می‌توان از هوش مصنوعی خواست متنی با همان سبک بنویسد؟

از نظر فنی، می‌توان از ویژگی‌های یک سبک برای هدایت تولید متن استفاده کرد. اما بهتر است به جای درخواست ساده‌ای مانند «دقیقاً مثل این نویسنده بنویس»، ویژگی‌های سبک را توصیف کنیم.

مثلاً می‌توان گفت: «لحن تحلیلی و صمیمی باشد، جمله‌ها عمدتاً کوتاه باشند، از اصطلاحات تخصصی فقط در صورت ضرورت استفاده شود و هر مفهوم پیچیده با یک مثال توضیح داده شود.»

این روش هم کنترل بیشتری روی خروجی ایجاد می‌کند و هم به شما نشان می‌دهد که سبک نوشتاری مجموعه‌ای از ویژگی‌هاست، نه یک فرمول جادویی.

تحلیل سبک با تشخیص نویسنده متفاوت است

یک نکته مهم این است که تحلیل سبک نوشتاری الزاماً به معنای تشخیص قطعی نویسنده یک متن ناشناس نیست. هوش مصنوعی ممکن است ویژگی‌هایی را در متن پیدا کند که با نوشته‌های یک نویسنده خاص سازگار باشند، اما این موضوع به‌تنهایی اثبات نمی‌کند که متن حتماً توسط همان فرد نوشته شده است.

همچنین سبک یک نویسنده می‌تواند با گذشت زمان، تغییر مخاطب، تغییر موضوع یا حتی تغییر نوع رسانه دگرگون شود. بنابراین بهتر است خروجی AI را یک تحلیل زبانی و احتمالی بدانیم، نه یک حکم قطعی درباره هویت نویسنده.

مراقب تحلیل‌های بیش از حد کلی باشید

اگر هوش مصنوعی بعد از بررسی یک متن بگوید «نویسنده لحن حرفه‌ای دارد و از جملات متنوع استفاده می‌کند»، چنین تحلیلی چندان کاربردی نیست. یک تحلیل خوب باید تا حد امکان قابل مشاهده و قابل تبدیل به دستورالعمل باشد.

به همین دلیل می‌توانید از AI بخواهید برای هر ویژگی، نمونه یا شاهدی از متن ارائه کند، تفاوت‌های میان چند نمونه را مشخص کند و در نهایت ویژگی‌های پایدار را از ویژگی‌های وابسته به موضوع جدا کند.

اگر می‌خواهید مهارت کار با چنین پرامپت‌هایی را از تحلیل ساده متن تا طراحی دستورهای حرفه‌ای‌تر یاد بگیرید، آکادمی پرامپت پرامپت‌نویس می‌تواند مسیر مناسبی برای یادگیری تکنیک‌های پیشرفته‌تر پرامپت‌نویسی باشد.

جمع‌بندی

تحلیل سبک نوشتاری با هوش مصنوعی می‌تواند به نویسندگان، ویراستاران، پژوهشگران و تولیدکنندگان محتوا کمک کند تا ویژگی‌های پنهان یک متن را بهتر ببینند. اما برای رسیدن به نتیجه مفید، نباید فقط از AI بخواهیم درباره «سبک» نظر بدهد.

بهتر است واژگان، ساختار جمله، پاراگراف‌بندی، لحن، ریتم، شیوه استدلال و نحوه ارتباط با مخاطب را جداگانه بررسی کنیم و سپس این ویژگی‌ها را به یک راهنمای سبک نوشتاری تبدیل کنیم.

در این رویکرد، هوش مصنوعی فقط متن را توصیف نمی‌کند؛ بلکه به ما کمک می‌کند بفهمیم یک متن چرا چنین حسی ایجاد می‌کند و چه ویژگی‌هایی آن را به یک سبک مشخص تبدیل کرده‌اند.